HET KALIFAAT (Al Khilafa)

1. Wat is het Kalifaat?

Het Kalifaat is het wereldwijd leiderschap voor al de Moslims. Haar rol is de alomvattende implementatie van de Islamitische sjari’a en tevens de uitdraging van Islam naar geheel de wereld middels da’awa en djihaad.

2. Wat is Dar Al Islam (Thuis van Islam)?

De criteria waarvolgens men bepaalt of een gebied Dar Al Islam of Dar Al Koefr is, zijn de wet die in een specifiek land uitgevoerd worden en in wiens naam de veiligheid in het land gegarandeerd wordt. De staatsgodsdienst behoort in geen geval tot de criteria voor de bepaling van een land als Dar Al Islam of Dar Al Koefr.

Dar Al Islam is het land waarbetreffende al de facetten van het leven de Islamitische wetten worden geïmplementeerd, zonder uitzondering. En wiens veiligheid wordt gegarandeerd in naam van Islam, zelfs wanneer haar burgers niet Moslim zijn.

3. Wat is Dar Al Koefr (Thuis van Ongeloof)?

Dar Al Koefr is het land waar Koefr wetten worden geïmplementeerd en/of wiens veiligheid wordt gegarandeerd in naam van Koefr, zelfs wanneer al haar burgers Moslim zijn.

4. Welke landen van de Moslims vandaag de dag zijn Dar Al Islam?

Van al de landen waar de leider Moslim is en het land uit een meerderheid van Moslims bestaat is er heden ten dage geen enkele waar uitsluitend de Islamitische wetten worden geïmplementeerd. Derhalve moeten al deze landen als Dar Al Koefr worden beschouwd, ofschoon het leeuwendeel, en in sommige landen de totaliteit, van hun bevolkingen Moslim is.

5. Wat is de plicht van een Moslim jegens zijn land?

Islam verplicht al de Moslims van de Moslimlanden tot een inspanning om hun landen van Dar al Koefr tot Dar al Islam terug te laten keren. Dit kan enkel bereikt worden door het Islamitisch Kalifaat weder op te richten, een Kalief (Khalifa) te benoemen, en hem de bay’a (eed van trouw en gehoorzaamheid) te geven op voorwaarde dat hij in het land met het woord van Allah (swt) zal regeren en de wetten van Islam ten uitvoer zal brengen. Vervolgens zouden de Moslims zich moeten inspannen om de overige Moslimlanden met de Islamitische Staat te verenigen. Daardoor zullen deze landen van Dar al Koefr terugkeren tot Dar Al Islam en zullen deze landen verenigd worden onder de vlag van het Kalifaat. Die Islam uit zal dragen naar de rest van de wereld als een intellectueel leiderschap middels da’awa en djihaad.

6. Is het Kalifaat ook bekend in andere termen?

Het Kalifaat is ook wel bekend als het Imamaat. Beide termen kennen dezelfde betekenis. In verschillende tradities (ahadith) worden ze in gelijke betekenis gebruikt. In geen van de Goddelijke bronnen, de Koran of de Soenna van de Profeet (saw), zijn deze woorden op andere wijze verklaart. Het is geen verplichting de term ‘Kalifaat’ danwel ‘Imamaat’ te gebruiken. Daarentegen is het wel verplicht de inhoud van deze termen, welke de exclusieve uitvoering van de sjari’a in al de facetten van het leven betekent, te behouden.

7. Wat is de Kalief?

De Kalief is de leider van de Moslims in de Islamitische Staat. Deze regeert over de Moslims enkel en alleen volgens Koran en Soenna, en wordt verkozen door het volk. Al de Moslims dienen hem de eed van trouw en gehoorzaamheid te geven op voorwaarde dat hij over hen regeert volgens Koran en Soenna. Vervolgens dienen ze hem te gehoorzamen en zijn bevelen uit te voeren, behalve wanneer hij openlijk Koefr pleegt in welk geval ze hem af zullen moeten zetten om een nieuwe Kalief te kiezen.

8. Is de benoeming van een Kalief een verplichting op al de Moslims?

De oprichting van een Kalifaat is een plicht voor al de Moslims. Vervulling van deze plicht, opgelegd door Allah (swt) op de Moslims, is een plicht zoals willekeurig welke andere plicht in Islam. Dit is een plicht die zo spoedig nodig volbracht dient te worden, er is in dit geval geen ruimte voor keuze of (zelf)voldaanheid. Nalatigheid bij het vervullen van deze plicht is één van de grootste zonden, welke door Allah (swt) bestraft zal worden zo Hij (swt) wil.

9. Wat is het bewijs dat de benoeming van een Kalief verplicht is?

Het bewijs dat de verplichting van het aanstellen van een Kalief die regeert over al de Moslims aantoont, wordt vermeld in de Soenna en in de Idjm’a (consensus) van de Sahabah.

10. Wat is het bewijs uit de Soenna?

Uit de Soenna verhaalt Nafi`a: “Oemar vertelde mij dat hij de Profeet (saw) hoorde zeggen: ..., en wie sterft zonder bay’a (eed van trouw) rond zijn hals, sterft de dood van djahiliyya (staat van onwetendheid).”

De Profeet (saw) verplichtte al de Moslims een bay’a af te gemen en omschreef de dood van een persoon die sterft zonder als een dood in de staat van djahiliyya. De bay’a kan aan niemand anders dan de Kalief gegeven worden.

Het is echter niet voor elke Moslim verplicht een bay’a uit te spreken. De plicht is dat er een bay’a rond de hals van elke Moslim moet zijn, wat betekent dat het bestaan van een Kalief vereist is om deze verplichting uit te voeren. Als er een Kalief benoemd wordt en enkele de mensen van invloed en aanzien hun bay’a hebben gegeven, dan geldt dat de mensen die hierbij niet aanwezig waren en maar ook niet in opstand komen dit stilzwijgend hebben geaccepteerd. Het bestaan van een Kalief betekent dat er automatisch een bay’a rond de halzen van de Moslims zal zijn. Het is het bestaan van een Kalief welke automatisch een bay’a op de Moslim plaats, al geven de Moslims hem persoonlijk of niet persoonlijk deze eed van trouw en gehoorzaamheid.

Deze hadith bewijst derhalve dat het bestaan van een Kalief verplicht (wadjib) is, maar hij verplicht niet dat al de moslims persoonlijk hun bay’a gegeven hebben. Dit omdat de Profeet (saw) de dood van Moslims zonder een bay’a rond hun halzen vergelijkt met de dood in staat van ongeloof, maar hij berispt niet de individuele moslim omdat deze geen bay’a gegeven zou hebben.

Aboe Hazim verhaalt in Sahih Moeslim: Aboe Hoerayra vertelde dat hij de Profeet (saw) heeft horen zeggen: De Profeten leidden de kinderen van Israël, wanneer er een Profeet stierf volgde een ander Profeet hem op maar na mij zullen er geen Profeten meer komen. Er zullen Kaliefen zijn. Zij vroegen hem: Wat moeten wij dan doen? De Profeet (saw) zei: Geef hen de bay’a, ...

Aboe Hoerayra verhaalde dat hij de Profeet (saw) heeft horen zeggen: Na mij zullen leiders jullie leiden, dus luister naar hen en gehoorzaamt hen.

Aboe Hoerayra verhaalde eveneens dat hij de Profeet (saw) heeft horen zeggen: De Kalief is een schild waarachter men vecht en bescherming zoekt. (Moeslim)

In deze hadith informeert de Profeet (saw) ons welke leiders de Moslims zullen leiden, en hij beschrijft hen als Kalief en als een schild (bescherming). Deze beschrijving van een Kalief als een schild vertelt ons over één van de voordelen van het bestaan van een Imam (Kalief), en een dergelijke uitspraak impliceert een bevel voor het uitvoeren van een handeling. Als de informatie, meegedeeld door Allah (swt) en onze Profeet (saw) een berisping bevat dan betekent dit een verbod, en als het een lofuiting bevat dan betekent dit een gebod.

Bovendien, als de bevolen handeling noodzakelijk is voor het kunnen uitvoeren van een Goddelijk Wet (Hoekm Sjari’a), of indien door nalatigheid van de bevolen handeling een Goddelijk Wet verwaarloosd zal worden, dan is dit bevel definitief verplicht. Dit vanwege het principe “alles dat vereist is om een plicht na te kunnen komen is in zichzelf verplicht”.

Deze ahadith informeren ons ook over de leiders van de Moslims. De Profeet (saw) vertelt dat de leiders van de Moslims Kaliefen zullen zijn. Ten tijde van de aanwezigheid van het profeetschap was de Profeet (saw) de leider van de moslims. In de ahadith, wanneer gesproken wordt over de tijd komende na de aanwezigheid van het profeetschap, vergelijkt de Profeet (saw) zichzelf met de Kalief, en hij zegt dat Kaliefen hem zullen opvolgen. En dat wijst nadrukkelijk op een bevel om een Kalief als leider van de Moslims aan te stellen.

Verder beval de Profeet (saw) de Moslims de Kalief te gehoorzamen en te vechten tegen diegenen die de autoriteit van de Kalief betwisten. Dit valt te concluderen uit de onderstaande hadith:

De Profeet (saw) heeft gezegd: Wie de bay’a geeft aan de Imam, geeft hem zijn hand en het vrucht van zijn hart. Gehoorzaam hem zolang het kan en wanneer iemand komt om hem te betwisten onthoofd deze dan. (Moeslim)

Het bevel om te vechten tegen diegenen die de Kalief betwisten is een bewijs dat zijn (saw) bevel definitief is. Er moet één Kalief bestaan, en zijn bestaan moet verdedigd worden.

11. Wat is het bewijs vermeldt in de Idjm’a (consensus) van de Sahabah?

Met betrekking tot de Idjm’a onder de Sahabah, zij waren het allen eens over de noodzaak en plicht tot het aanstellen van een Kalief na de dood van de Profeet (saw). Ondanks het feit dat het haraam is voor degenen die verantwoordelijk zijn voor een begrafenis om zich in te laten met andere zaken alvorens de overledene te hebben begraven, hebben de Sahabah toch de begrafenis van hun geliefde Profeet (saw) maar liefst drie dagen uitgesteld en zich met de zaak van het benoemen van een Kalief beziggehouden. Dit wijst nadrukkelijk op het feit, met een consensus onder de Sahabah, dat het aanstellen van een opvolger van de Profeet (saw) voor het leiden van de Moslims van vitaal belang is. Ofschoon het verplicht was om de Profeet (saw) te begraven en de Sahabah zich hier terdege bewust van waren, achtten zij de aanstelling van een Kalief van hogere prioriteit dan het begraven van hun geliefde Profeet (saw). In de wetenschap dat het uitstellen van een begrafenis haraam is, en bij het feit dat de persoon die begraven diende te worden belangrijker voor hen was dan zijzelf en hun eigen families.

Dit was een Idjm’a van de Sahabah: het aanstellen van een Kalief kent een hogere prioriteit dan de overledene te begraven. Hun handeling kon in geen geval gerechtvaardigd worden tenzij het vaststellen van een Kalief een dringendere noodzaak is dan het begraven van een overledene.

Tegelijkertijd, gedurende de gehele levensloop van al de Sahabah waren dezen het nooit oneens noch was er enige twijfel over de verplichting van het benoemen van een Kalief die de Moslims regeert volgens Koran en Soenna. Zij verschilden wel van mening wie te kiezen, maar nooit was er een verschil van mening betreffende de noodzaak tot aanstelling van een Kalief. Niet op het moment dat de Profeet (saw) stierf, noch wanneer één van de Rechtgeleide Kaliefen (Khoelafah ar Rashidoen) stierven. Derhalve is de Idjm’a van de Sahabah een overduidelijk en tevens een onweerlegbaar bewijs dat de benoeming van een Kalief verplicht is.

12. Is het implementeren van de totale Sjari’a welke al de facetten van het leven ordent een verplichting?

Het implementeren van de totale Sjari’a dat al de facetten van het leven ordent is een verplichting op al de Moslims en deze plicht kent een duidelijk bewijs uit de Goddelijke bronnen. Deze plicht kan niet worden nagekomen tenzij er Moslims bestaan die autoriteit bezitten. Het principe in de rechtswetenschap stelt ‘wat noodzakelijk is om een wadjib (plicht) te realiseren is zelf tevens een wadjib’. Ook volgens dit Goddelijke principe is het aanstellen van een Kalief verplicht.

Allah (swt) beval de Profeet (saw) te regeren tussen de Moslims volgens wat Hij (swt) aan hem (saw) openbaarde. En dit bevel van Allah (swt) is een beslissend bevel. Allah (swt) heeft in de Heilige Koran de Profeet (saw) toegesproken wat in vertaling zoveel betekent als:

“…Oordeel dus onder hen met wat Allah neergezonden heeft. En volg niet hun begeerten om van de Waarheid die tot jou is gekomen af te wijken…” (Zie vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Ma’ida 5, vers 48)

“En oordeel onder hen met wat Allah neergezonden heeft, en volg niet hun begeerten en hoed je voor hen opdat zij jou niet weglokken van een deel van wat Allah jou neergezonden heeft..” (Zie vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Ma’ida 5, vers 49)

Het toespreken van de Profeet (saw) is een toespraak gericht tot zijn Oemma tenzij er een bewijs is dat de toespraak enkel beperkt is tot de Profeet (saw). In dit geval is er geen dergelijk bewijs en na dit te hebben geconcludeerd, betekent dit dat de bovengenoemde verzen voor al de Moslims gelden en de inhoud hiervan de Oemma verplicht en tevens verantwoordelijk stelt, een regering aan te stellen welke regeert met al hetgeen neergezonden door Allah (swt).

De vaststelling van een Kalief betekent niet enkel en alleen de vaststelling van een autoriteit. Anderzijds verplicht Allah (swt) de Moslims tevens de Kalief te gehoorzamen, wat impliceert dat het bestaan van een Kalief verplicht is:

“O jullie gelovigen, gehoorzaamt Allah en gehoorzaamt de Boodschapper en degenen onder jullie die met gezag bekleed zijn. Als jullie over iets van mening verschillen, legt het dan voor aan Allah en de Boodschapper, indien jullie in Allah en de Laatste Dag geloven. Dat is beter en een betere afsluiting.” (Zie vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nisaa’ 4, vers 59)

De aanstelling van een Kalief is verplicht, derhalve, daar Allah (swt) de Moslims niet zou vragen personen te gehoorzamen die niet bestaan. Het inspannen om de genoemde gezaghebbers aan te stellen is derhalve een fard. De gezaghebber is de Kalief die onder zijn bewind gouverneurs (woelaa) installeert voor de regio’s van het Islamitisch Kalifaat en dezen zijn gehoorzaam aan hem. De totale uitvoering van de sjari’a hangt af van het bestaan van een Kalief want:

1. De Kalief zelf is de door Allah (swt) gelegitimeerde regeerder over de staat, zijn bestaan is vanuit de Goddelijke bronnen verplicht gesteld en hij is dus een wezenlijk onderdeel van de sjari’a.

2. De Kalief is degene die de verantwoordelijkheid draagt om de volledige Sjari’a te implementeren in het staatswezen.

Het moge derhalve duidelijk zijn dat het inspannen van de Moslims voor het aanstellen van een Kalief een noodzaak en tevens een verplichting is op al de Moslims.

De Profeet (saw) heeft gezegd: Jullie beste Imams (leiders) zijn diegenen die van jullie houden en van wie jullie ook houden, diegenen die voor jullie bidden en voor wie jullie ook bidden. De slechte Imams zijn diegenen die jullie haten en wie jullie ook haten. Ze vroegen onze Profeet (saw): Moeten we geen oorlog voeren tegen hen?” De Profeet (saw) antwoordde: Gehoorzaam hen, zolang zij het gebed (Islam) tussen jullie uitvoeren.

Deze hadith informeert ons over goede en slechte leiders. We kunnen hieruit opmaken dat het verboden is het gezag uit te dagen indien zij het gebed onderhouden, wat in deze context betekent de handhaving van Islam en het uitvoeren van haar wetten.

Dus de verplichting, geldende voor elke individuele Moslim, om een Kalief aan te stellen die de wetten van de Islam zal implementeren en uitvoeren, is een feit waar geen twijfel over bestaat. Het is een verplichting resulterende uit de verplichting die Allah (swt) aan al de Moslims opgelegd heeft, zijnde de vestiging van de autoriteit van Islam en de bescherming van de eer van de Moslims. Deze plicht is een gemeenschappelijke plicht, dit betekent dat als een groep Moslims de plicht vervult de rest van de Oemmah gevrijwaard is van de verantwoordelijkheid (fard kifaya).

En indien deze groep Moslims niet in staat zouden zijn om het genoemde doel te bereiken, hoewel zij de plicht hebben getracht uit te voeren, blijft de verantwoordelijkheid op de schouders van alle Moslims rusten. De verplichting zal niet volbracht zijn zolang er geen Kalief is. Dit is op het volgende gebaseerd:

“En laat er uit jullie een groep voortkomen die uitnodigt tot het goede en oproept tot deugdelijkheid en het verwerpelijke verbiedt, en zij zijn degenen die welslagenden zijn.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, Soerah Al Imraan 3, vers 104)

Allah (swt) geeft de verplichting aan geheel de Oemma dat er een groep moet bestaan onder de Moslims die het goede gebied en het slechte verbiedt. Deze groep heeft derhalve de taak de Islamitische Staat waarin de problemen van de mensen worde opgelost volgens hetgeen Allah (swt) geopenbaard heeft (het goede) op te richten. Als deze groep bestaat en het doel (Kalifaat) bereikt heeft, dan is de rest van de Oemma gevrijwaard van de zonde, indien niet het geval, dan zullen de Moslims die zich niet voor dit doeleinde hebben ingezet zich moeten verantwoorden op de Dag des Oordeels voor het nalaten van deze plicht.

13. Wat is het verschil tussen een persoon die zich inzet aan het werken om een Kalief in te stellen en een persoon die zich hiervan onthoudt?

De onthouding van het werken naar de aanstelling van een Kalief is een grote zonde, omdat de uitvoering van de Goddelijke wetten en zelfs de aanwezigheid van de Islam in het dagelijkse leven afhangt van de uitvoering van deze vitale verplichting. Dus de Moslims in hun geheel begaan een grote zonde door zich te onthouden van de bovengenoemde verplichting.

En indien zij zouden overeenkomen te leven zonder een Kalief, zou de zonde komen te liggen op de schouders van elke Moslim. Indien een aantal Moslims zich zouden begeven aan het werken van de terugkeer van de Kalief, valt de zonde van de schouders van diegenen die zich inspannen dit doel te realiseren. Dit terwijl de fard voor hen blijft gelden tot er een Kalief vastgesteld wordt. Dit is zo omdat de betrokkenheid bij het uitvoeren van deze fard, de zonde van het uitstel van de vervulling hiervan (de verplichting om in minimaal drie dagen voor de Kalief een opvolger aan te stellen, zoals na het sterven van de Profeet (saw)), verwijdert.

Diegene die niet betrokken is bij het uitvoeren van deze fard blijft een zondaar. Allah (swt) vertrouwt hen een verplichting toe, welke zij niet uitvoeren. Hierdoor zijn zij zondaren geworden.

Geen enkele Moslim op dit aardoppervlak kan een excuus hebben voor de nalating van deze plicht tijdens de afwezigheid van een Kalief die de hoedoed (grenzen gesteld door Allah (swt)) en de onschendbaarheid van Allah (swt) beschermt, de wetten van de Dien uitvoert en de Moslim gemeenschap verenigt. Islam geeft geen enkele toelating deze plicht te verlaten totdat deze plicht vervolledigd is.

14.  Is het Kalifaat de enige regeringsstructuur in de Islam?

De Islam heeft als enige regeringsstructuur het systeem van het Kalifaat vastgesteld. Dit is het enige systeem waarmee men de Islamitische Staat mag en kan regeren.

Aboe Hoerayra verhaalde dat hij de Profeet (saw) hoorde zeggen: De Profeten leidden de kinderen van Israël, wanneer er een Profeet stierf volgde een ander Profeet hem op maar na mij zullen er geen Profeten meer komen. Er zullen Kaliefen zijn. Zij vroegen hem: Wat moeten wij dan doen? De Profeet (saw) antwoordde: Geef hen de bay’a ... (Moeslim)

Deze hadith vertelt ons dat de structuur van een Islamitische regering na de dood van onze Profeet (saw), het Kalifaat is. Dit feit wordt bekrachtigd door verdere bewijzen uit de Koran. Allah (swt) noemt de mensen die oordelen met iets anders dan Zijn (swt) wetten ongelovigen en onrechtvaardigen:

“En wie niet oordeelt met wat Allah geopenbaard heeft, zij zijn de ongelovigen!” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Ma’idah 5, vers 44)

“En wie niet oordeelt met wat Allah neergezonden heeft, zij zijn het die de onrechtvaardigen zijn!” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Ma’ida 5, vers 44)

We kunnen in bovengenoemde verzen duidelijk zien dat er enkel geoordeeld mag worden met Zijn (swt) wetten, wat inhoudt dat het enige toegestane regeringssysteem bij Allah (swt) Zijn geopenbaarde wetten zijn.

15. Mogen er meer dan één Islamitische staat of meer dan één Kalief tegelijkertijd bestaan?

Het systeem van Kalifaat is een systeem van éénheid en geen federaal systeem. Het is de Moslims over de hele wereld verboden meerdere Kaliefen, of meerdere Islamitische Staten te hebben, ook al worden er de Islamitische wetten geïmplementeerd en ten uitvoer gebracht. Het bewijs hiervoor is terug te vinden in de Soenna. De Profeet (saw) heeft gezegd: Wie bay’a geeft aan de Imam, geeft hem zijn hand en de fruit zijn hart. Gehoorzaam hem zolang het kan en wanneer iemand komt om hem te betwisten onthoofd hem dan. (Moeslim)

Aboe Sayd al Hoedri hoorde de Profeet (saw) zeggen: Als er bay’a wordt genomen voor twee Kaliefen, doodt dan de laatste van hen.

Arfayah hoorde de Profeet (saw) zeggen: Wanneer er iemand naar jullie toekomt terwijl jullie verenigd zijn onder één leider en jullie wil scheiden van de autoriteit, doodt hem dan.

Deze ahadith zijn duidelijke bewijzen voor het feit dat de Moslims niet meer dan één Kalief mogen hebben. En indien er een ander persoon hem in zijn macht tracht te wedijveren, is het verplicht deze te doden. Indien er bay’a voor twee personen is genomen, wordt de eerste persoon als Kalief beschouwd en de tweede gedood indien hij zich niet terugtrekt.

We kunnen uit de ahadith concluderen dat het de Moslims niet toegestaan is in meerdere Islamitische staten te leven en dat het éénheid van de Islamitische staat een noodzaak en een vereiste is.

16. Wat zijn de principes van een regering in Islam.

Het Islamitische systeem is gebaseerd op de volgende vier principes:

I. De soevereiniteit (recht tot het maken van wetten) is bij Allah (swt) en niet bij het volk.

In Islam zijn het niet de Moslims die de wetten maken zoals dit in democratie het geval is. De mensen wordt geregeerd door enkel de geboden en verboden van Allah (swt):

“Maar neen, bij uw Heer, zij zullen geen gelovigen zijn, voordat zij u (profeet) tot rechter maken over al hun geschillen en in hun hart geen aarzeling vinden aangaande hetgeen gij oordeelt en zij zich geheel en al onderwerpen.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera al Nisaa 4, vers 65)

“En het betaamt de gelovige man of vrouw niet, wanneer Allah en Zijn boodschapper over een zaak hebben beslist, dat er voor hen een keuze zou zijn in die zaak. En wie Allah en Zijn boodschapper niet gehoorzaamt, is zeker klaarblijkelijk afgedwaald.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Ahzaab 33, vers 36)

“O jullie gelovigen, gehoorzaamt Allah en gehoorzaamt de Boodschapper en degenen onder jullie die met gezag bekleed zijn. Als jullie over iets van mening verschillen, legt het dan voor aan Allah en de Boodschapper, indien jullie in Allah en de Laatste Dag geloven. Dat is beter en een betere afsluiting.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Nisaa 4, vers 59)

De Profeet (saw) heeft gezegd: Geen van jullie zal een echte gelovige zijn totdat hij volgt wat ik gebracht hebt (Islam).

Deze bewijzen maken het duidelijk dat het oppergezag toebehoort aan de wetten van Allah (swt) en niet aan de Oemma.

II. De autoriteit is bij de Oemma

De autoriteit is bij de Oemma. De Kalief verkrijgt de autoriteit via de ontvangen bay’a en handelt vervolgens namens de Oemma. Het feit dat de Kalief de bay’a moet nemen van de Oemma om aangesteld te kunnen worden, is een duidelijk bewijs dat de autoriteit bij de Oemma is. De Oemma geeft namelijk de bay’a aan wie ze geschikt vindt voor deze taak. De Oemma is ook de autoriteit op basis van het feit dat indien de Kalief de wetten van Allah (swt) niet meer uitvoert en implementeert, de Oemma het recht heeft deze Kalief af te zetten en een nieuwe aan te wijzen.

De Profeet (saw) heeft gezegd: Wanneer er drie personen op reis vertrekken, moet één van hen als leider gekozen worden.

Het is duidelijk dat de Oemma zelf de Kalief bepaalt en de ahadith over de bay’a die eerder vermeld zijn, maken het evident dat de autoriteit bij de Oemma ligt.

III. Er is enkel één Kalief

Het vaststellen van een Kalief die de Moslims zal vertegenwoordigen in de regering is een plicht geldig voor al de Moslims. We hebben eerder verschillende ahadith vermeld en uitgelegd in verband met de noodzakelijkheid dat er enkel één Kalief kan en mag zijn. Dit werd ook uitgelegd in de consensus van de Sahabah.

IV. Alleen de Kalief heeft het recht om een Islamitische opinie aan te nemen of af te verwerpen

De Kalief is diegene die de grondwet en de verschillende canons bepaalt, wanneer verschillende Islamitische meningen betreffende een kwestie bestaan. De consensus van de Sahabah bewijst dat enkel de Kalief Goddelijke wetten kan aannemen en uit deze consensus zijn deze vogende bekende principes in de rechtswetenschappen geresulteerd: “Het bevel van de Imam doet de onenigheid beëindigen” en “ Het bevel van de Imam wordt uitgevoerd”. Dit betekent dat wanneer er debat en dispuut ontstaat onder de Moslims en dit dreigt uit de hand te lopen, dat dan de Kalief met zijn mening het conflict oplost en de éénheid van de Moslims waarborgt omdat naar hem geluisterd dient te worden.

17. Waaruit bestaat de Islamitische staatsstructuur?

De structuur van de Islamitische Staat bestaat uit de volgende componenten:

1. De Kalief

2. De vertegenwoordigende assistenten

3. De uitvoerende assistenten

4. De Amir van Djihaad (opperbevelhebber van het leger)

5. De Woelaa (bestuurders van gouvernementen van de Staat)

6. Het Rechtswezen

7. Het administratief systeem

8. De Madjlis (Raad van Consultatie en Advies)

Deze componenten zijn uit de Soenna van de Profeet (saw) genomen, omdat hij (saw) de structuur van de Staat bouwde en hij (saw) het hoofd van de Staat was. Hij (saw) beval de Moslims een Kalief na zijn dood te benoemen. Hij (saw) stelde Aboe Bakr en Oemar als zijn assistenten aan.

De Profeet (saw) heeft gezegd: Mijn twee wazirs (vertegenwoordigers) van de mensen op aarde zijn Aboe Bakr en Oemar. (Tirmidhi)

Wazir betekent ‘diegene die helpt’ en is niet hetzelfde als een minister in de westerse democratieën. De Profeet (saw) stelde commandanten voor oorlog (djihaad) en Woelaa voor de provincies aan. Hij stelde Moes’ab aan als Wali van Jemen en Attab Ibn Oesayd als Wali van Mekka, na de verovering van Mekka. Verder stelde hij (saw) rechters aan om de zaken van de mensen af te handelen. Hij stelde Ali ibn Abi Talib aan als rechter van Jemen en stuurde Rashid ibn ‘Abdoellah als Amir van het rechtswezen. Betreffende de structuur van het bestuur stelde hij (saw) secretarissen voor het openbare bestuur aan. Hij stelde Mueqieb ibn Aboe Fatimah aan als secretaris voor de oorlogsbuit en Hoedhayfah ibn Al Yaman als secretaris voor de verzameling van de zakaat op het fruit van de Hidjaaz.

Indien men de Raad van Consultatie en Advies in beschouwing neemt, heeft de Profeet (saw) niet in elk geval een individuele beslissing genomen. Hij (saw) heeft in sommige zaken het advies van de Moslims gezocht. Een voorbeeld te noemen is de slag van Oehoed, waar hij (saw) de Moslims had verzameld en om advies vroeg. En in sommige gevallen heeft hij (saw) specifieke personen meerdere malen benaderd om hen om advies te vragen. Dit waren vaak prominente leiders van hun volk (stammen) waaronder: Hamzah, Aboe Bakr, Oemar, Ja’fir, Ali, Ibn Mas’oed, Salman, Amr, Hoedhayfah, Aboe Dharr, Al Miqdad, Sa’d ibn Oebadah en Sa’d ibn Moe’adh.

Naast een staatsman was de Profeet (saw) tevens een kundig legeraanvoerder. In sommige gevallen heeft hij (saw) ook andere personen als legercommandant aangesteld om de Moslims te leiden op het slagveld.

18. Is het monarchiële systeem een Islamitisch systeem?

Het monarchiële systeem is geen Islamitisch systeem en Islam keurt iets dergelijks af. In sommige landen bezit de koning geen wetgevende, uitvoerende en rechtsprekende macht en functioneert deze slechts als een soort boegbeeld, zoals in Groot-Brittannië, Nederland en België het geval is. De Kalief is geen boegbeeld, hij is de heerser en implementeert de wetten van Allah (swt) ten gunste van de Oemma. In andere landen is de koning het hoofd en de eigenlijke heerser, zoals in Saudi-Arabië en Jordanië het geval is. Dit wordt ook niet goedgekeurd omdat de Kalief zijn positie niet verwerft op basis van erfrecht zoals deze koningen doen. De Moslims kiezen de Kalief en geven hem de bay’a. Het erfelijke systeem is niet toegestaan binnen de Islam; de Kalief heeft niet meer privileges dan enig andere burger en hij heeft geen positie boven de Wet, wat koningen wel hebben. Hij ook moet onderdanig zijn aan de wet van Allah (swt) en is aansprakelijk voor iedere daad die hij verricht.

19. Is het republikeinse systeem een Islamitisch systeem?

Het republikeinse systeem is geen Islamitisch systeem en, of het nu parlementair is zoals in Amerika of presidentieel zoals in Duitsland, Islam staat het niet toe. Omdat het republikeinse systeem in beide gevallen op het democratische systeem is gebaseerd dat het oppergezag aan de mensen geeft, terwijl het systeem van Kalifaat gebaseerd is op het systeem van Islam waarbij de soevereiniteit bij Allah (swt) ligt. Dienovereenkomstig heeft de Oemma niet het recht om de Kalief te verwijderen, hoewel zij het recht heeft om hem te kiezen. Enkel de Islamitische wet kan de Kalief afzetten, dat wil zeggen, in het geval de Kalief de wetten van de Sjari’a overtreedt wordt het noodzakelijk hem af te zetten. De autoriteit welke beslist of de Kalief de Wet heeft overtreden en of hij afgezet dient te worden, is de Mahkamat oel Moedhalim (de Rechtbank van Onrechtvaardige Handelingen). Deze is onafhankelijk en heeft de macht om, indien noodzakelijk, de Kalief te (laten) verwijderen.

“O jullie gelovigen, gehoorzaamt Allah en gehoorzaamt de Boodschapper en degenen onder jullie die met gezag bekleed zijn. Als jullie over iets van mening verschillen, legt het dan voor aan Allah en Zijn Boodschapper, indien jullie in Allah en de Laatste Dag geloven. Dat is beter en een betere afsluiting.” (Zie de vertaling

van de betekenissen van de Koran, soera Al Nisaa 4, vers 59)

De Rechtbank van Onrechtvaardige Handelingen vertegenwoordigt de Wet van Allah (swt) en de Profeet (saw). De president van het republikeinse systeem kan afgezet worden omdat het volk het recht heeft hem te verwijderen daar het volk het is die de soevereiniteit in handen heeft. De Kalief wordt niet gekozen voor een beperkte termijn. Indien hij de wetten van Islam niet implementeert, zal hij verwijderd worden, zelfs wanneer het na enkele maanden na zijn benoeming is.

Hier staat tegenover de president van het republikeinse systeem die voor een beperkte termijn gekozen is. Bovendien is er een eerste minister in het parlementaire systeem naast de president. De president is enkel een boegbeeld zonder macht, de echte macht rust op de eerste minister. De Kalief is de enige heerser en hij regeert. Hij heeft geen ministers die op onafhankelijke wijze van hem regeren.

20. Is het presidentiële systeem een Islamitisch systeem?

Hoewel de president in het presidentiële systeem zelf de eigenlijke heerser is, bezit hij tevens ministers die ook autoriteit hebben. Echter, de president staat wel aan het hoofd. Dit is in conflict met het systeem van het Kalifaat waar de Kalief rechtstreeks regeert en twee assistenten heeft. Deze assistenten hebben niet de macht van ministers zoals in het democratisch republikeins systeem. Wanneer de Kalief de leider wordt is hij heerser van de Staat en niet het hoofd van een uitvoerend comité. Derhalve bestaat er een geweldig verschil tussen de republikeinse en het Islamitisch systeem. Daarom is het niet toegestaan de Islamitische Staat een Islamitische Republikeinse Staat te noemen. Het is ook niet toegestaan te zeggen dat het systeem van regering in de Islam equivalent is aan het republikeins systeem omdat deze twee systemen strijdig aan elkaar zijn.

21. Is het Islamitische systeem een imperialistisch systeem?

De gebieden waar men met Islam regeert, hoewel zij bestaan uit verschillende rassen en verbonden zijn met één centraal gebied, worden niet door een imperialistisch systeem geregeerd maar met een systeem welke in strijd is met het imperialistische systeem. Het imperialistische systeem behandelt de verschillende rassen van haar rijk niet gelijk. Het geeft privileges aan sommige volkeren in regering, en het rijk dient enkel ter financiering van het centrale punt van het rijk.

Bij de Islamitische manier van regeren worden alle gebieden van de staat gelijk gesteld. In Islam krijgen ook de niet-Moslims staatsburgerschap wanneer zij in de staat willen verblijven, en dus volledige rechten en plichten. En zij zijn gelijk aan de Moslims. Zij genieten van dezelfde rechten en dezelfde plichten als de Moslims. Met deze gelijkheid verschilt het Islamitische systeem volledig van het imperialistische systeem. Ongeacht hoe ver de gebieden liggen en ongeacht de verschillen van rassen die daarin woonachtig zijn, het Islamitisch systeem maakt de gebieden onder haar regering geen kolonies, noch gebieden van uitbuiting, noch bronnen van rijkdom welke naar het centrale gebied voor haar eigen voordeel overgeplaatst wordt. Ze beschouwt ieder afzonderlijk gebied als een deel van de Staat en haar burgers genieten van dezelfde rechten als die in het centrale gebied. In al de gebieden is de regerende autoriteit, haar systeem en wetgeving gelijk.

22. Is het federale systeem een Islamitisch systeem?

Het regeringssysteem in Islam is niet federaal. Haar gebieden worden niet door autonomie gescheiden, maar verenigd in een algemene regering. Het is eerder een systeem van éénheid waar Marrakesj in het westen op dezelfde wijze beschouwd zou worden als Khoerasan in het Oosten. En de provincie van Al Fayoem zou op dezelfde wijze beschouwd worden als Caïro, indien deze de Islamitische hoofdstad zou zijn. De financiën van alle gebieden zouden hetzelfde zijn. Fondsen zouden op gelijke wijze verdeeld worden in alle Wilayaat.

Het regeringssysteem in Islam is een éénheid, geen federatie. Derhalve verschilt het Islamitische regeringssysteem van al de andere systemen, in haar oorsprong alsmede in haar basis. Verder is het Islamitisch systeem centraal in haar regering, waar de hoogste autoriteit zich in het centrum bevindt. Diens autoriteit en macht omvat ieder deel van de Staat. Onafhankelijkheid van een gebied is dus niet toegestaan. De Kalief is het lichaam welke de legercommandanten, de woelaa en de economische beambten aanstelt. Hij stelt de rechters in alle gebieden aan. Hij is diegene die zorgt voor de regering in het hele land.

Printversie  |	E-mail naar een kennis